Kinderen en Creatie & Educatie – deel V

1.0  Inleiding

‘Onderwijzen gaat niet over anderen helpen iets te leren, maar hen helpen zich iets te herinneren wat de ziel weet!’ De ziel heeft nl. toegang tot alle informatie die er is.

De betekenis van het woord ‘educatie’ is niet ‘erin stoppen’, maar ‘eruit trekken’. Alle echte educatie komt neer op het uit de student halen wat er al in zit. Onderwijzen gaat niet over anderen helpen iets te leren, maar hen helpen zich iets te herinneren!  Al het onderwijzen is ergens aan doen denken. Alle lessen zijn herleefde herinneringen. Het is onmogelijk om iets nieuws te onderwijzen, want er is niets nieuws om te onderwijzen! Alles wat ooit is geweest, is nu, en alles wat ooit zal zijn, is, hier en nu. Al het leren is niets anders dan herinneren wat de ziel weet!
De ziel of het hogere Zelf heeft toegang tot al deze informatie. Inderdaad, de ziel is dit alles ………… in formatie. De ziel is het Lichaam van God in formatie. Ik verkeer dus in een constant proces van formatie. Dat proces wordt ook wel de evolutie genoemd, een proces dat nooit afloopt.

‘Denken is de traagste manier van scheppen’.

2.0  Een verouderd schoolsysteem

‘Ik zit dus vast in een schoolsysteem, dat me leert hoe ik dezelfde fouten kan maken als mijn ouders!’

Dat is precies waar het op neer komt. Leer de hoofdsteden van buiten! Leer alle veldslagen van buiten! Leer ….. ja, dit zijn de feiten die wij – als ouder – ook uit ons hoofd hebben geleerd, Dus leer ze nu (ook) maar uit je hoofd, wordt er gezegd! Zorg in ieder geval dat je het snapt, want zo zitten de dingen nu eenmaal in elkaar!
Maar wat het meest teleurstellende is, dat de feiten slechts zelden echte feiten zijn; dat wil zeggen onopgesmukte uitdrukkingen van de stand van zaken, van de dingen die zich werkelijk hebben voorgedaan. Al te vaak zijn het individuele interpretaties van zaken of van wat er gebeurd is, bedoeld om een bepaald standpunt of vanuit een bepaalde invalshoek het één en ander te rechtvaardigen of te onderbouwen. Het is dit (verouderde of ‘verkeerde’) standpunt (= overtuiging), dat je ouders en onderwijzers/ leraren/ docenten jou proberen aan te leren.
Hierdoor komt het dat de kinderen van het menselijke ras er totaal verschillende opvattingen op na kunnen houden over wat er gebeurd is – en waarom – toen Japan zijn soldaten naar Korea stuurde, of toen de Verenigde Staten hun soldaten naar Vietnam stuurde, of toen Israël zijn soldaten naar de bezette gebieden van Palestina stuurde, afhankelijk van wier kinderen luisterden naar wier ouders en van welk verslag je leest over de ‘geschiedenis’. Op die manier worden de ‘zonden’ van de vaders – generatie op generatie  – overgeheveld op de zonen, zelfs tot in het zevende geslacht!

Maar het hoeft niet zo te zijn! Jij hoeft niet dezelfde fouten te maken als je (voor)ouders. Kijk maar eens  goed om je heen en beslis over welke aspecten van de wereld jij niet tevreden bent. Onderzoek daarna de oorzaken waarom deze dingen zijn zoals ze zijn, en beslis dan om iets te doen wat deze dingen veranderen kan!
Je zou in wezen kunnen zeggen, dat er twee soorten mensen op onze planeet rondlopen; zij die bewust  en zij die onbewust door het leven gaan. Of nog scherper geformuleerd: de ‘herhalers’ en de ‘veranderaars’! De ‘herhalers’ zijn mensen die alleen maar naar het verleden kijken en alles herhalen wat er toen gedaan is. De ‘veranderaars’ zijn degenen die naar het verleden kijken en veranderen wat er gedaan moet worden, opdat het verleden niet – nooit meer – herhaald wordt.

3.0 Hoe kan zoiets nauw werken?

Kritisch denken, probleemoplossing? Ja, maar hoe? Hoe zou een school die het onderwijs in levensvaardigheden verkiest boven het leren van feiten het historische verhaal de Tweede Wereldoorlog – het bombardement van Rotterdam –  brengen?

Leraren zouden hun leerlingen precies moeten vertellen wat zich toen heeft voorgedaan. Zij zouden alle feiten – let wel, alle feiten – behoren te noemen die tot die gebeurtenis hebben geleid. Zij zouden de gezichtspunten van historici van beide kanten moeten bijeenbrengen in het besef dat elk verhaal meerdere invalshoeken kent. Zij zouden de klas niet vragen de betrokken feiten van buiten – uit het hoofd – te leren. In plaats daarvan zouden zij de leerlingen moeten uitdagen. Ze zouden zeggen: ‘Nu hebben jullie alles over deze gebeurtenis gehoord. Jullie weten alles wat eraan voorafging en wat erop volgde. We hebben jullie zoveel mogelijk ‘kennis’ aangeboden als beschikbaar is. Welke ‘wijsheid’ kunnen jullie nu uit deze ‘kennis of aangereikte materie’ afleiden? Als jullie werden gekozen om de onderhavige probleem op te lossen, die toen werden opgelost door bommen te gooien op de binnenstad van Rotterdam, wat zouden jullie nu dan doen?  Kunnen jullie een betere manier bedenken?’

Nu ben je misschien geneigd om te zeggen: ‘Iedereen kan op die manier met antwoorden op de proppen komen, met het voordeel van ‘kennis achteraf’ en beweren dat ze het anders, of beter zouden doen!’ Gemakkelijk gezegd. Maar mijn vraag is dan: waarom doen wij het dan niet? Waarom blijven we maar steeds die ‘verkeerde’ geschiedkundige invalshoeken toelichten en benadrukken? ‘Wij hebben het zo goed gedaan?’
Misschien ligt het antwoord wel in het thema kritisch denken. Als wij onze kinderen kritisch naar het verleden laten kijken, en hen dat laten analyseren, dan lopen wij misschien het risico dat ze het oneens zijn met hoe wij de dingen – toen en nu – hebben afgehandeld. Ze zullen het hoe dan ook oneens zijn. Wij laten echter er niet te veel ervan toe in onze klaslokalen; niet teveel kritische opmerkingen en vragen.
Ongetwijfeld zullen de jongeren zeggen: ‘Er moet een betere manier zijn!’ Maar wij ouderen horen ze (liever) niet. Wij willen ze niet horen. En wij willen ze zeker niet in het klaslokaal aanmoedigen om kritisch na te denken over de feiten die wij hen geven. ‘Snap het dan’, zullen wij tegen hen dan zeggen. Zij hoeven ons niet te vertellen dat wij alles verkeerd hebben gedaan, die ‘snotneuzen’. Wat denken ze wel niet. Snap het dan, wij hebben het goed gedaan. En dat is de manier waarop wij onze kinderen opvoeden. Dat is wat wij een juiste opvoeding noemen!
Maar besef dat jongeren onze levensstijl ten alle tijden zullen blijven vernietigen. Dat hebben ze namelijk altijd al gedaan; al vele generaties lang!

Hans  Zevenboom

Link: http://www.millennium-visie.org/site/index.php/nieuwsbrief/216-kinderen-en-creatie-a-educatie-februari-2015